Tougather vergeleken met de tools die je nu gebruikt

Read this page in English

Wat deze vier pagina's zijn

Elke pagina beantwoordt één vraag — moet ik overstappen — en houdt daar op. Hóé je iets doet is het werk van onze gidsen stap voor stap; een vergelijking die overgaat in een handleiding beantwoordt een vraag die op die pagina niemand stelde. Je vindt hier dus geen formule-uitleg en geen deck-indeling, wel links ernaartoe.

Ze zijn geschreven vanuit de code en niet vanuit een productpagina, en dat zie je aan de vorm van de cijfers. De functiebibliotheek is geteld terwijl hij draaide en niet geschat: 167 functies, waarvan er negen met opzet ontbreken en dat ook zeggen zodra je ze typt. De opslaggrens is met een script gemeten — vijftigduizend rijen is 3,4 MB en opent in 0,56 seconde; bij honderdduizend is het 6,8 MB en weigert de browser de opslag. Wat niet te controleren viel, staat er niet.

Op elke pagina staat bovendien een tabel waarin meerdere rijen verlies zijn, en er staat bij hoeveel. Dat is de eerlijke vorm van een vergelijking die door de kleinste partij geschreven is; kwam er iets anders uit, dan was het een advertentie met een tabel erin.

De ruil, één keer opgeschreven

Wat je wint is bij alle vier hetzelfde. Een project is geen vier bestanden maar één canvas van blokken in negen soorten: tekst, tabel, grafiek, slides, code, afbeelding, bronnenlijst, inhoudsopgave en formulier. Een grafiek bewaart het id van de tabel waaruit hij leest, dus dat zijn dezelfde gegevens die je twee keer ziet — geen spreadsheet plus een plaatje van een spreadsheet dat sinds maart niet meer klopt. Voetnoten nummeren zichzelf, en de inhoudsopgave wordt bij elke weergave afgeleid in plaats van opgeslagen.

Wat het kost is ook bij alle vier hetzelfde, dus dan kan het net zo goed hier staan als vier keer verderop. Er is geen e-mail en geen agenda — niets, ook geen uitgeklede versie. Live samen typen gaat per blok en de laatste schrijver wint; het is geen CRDT. In verschillende paragrafen gebeurt er nooit iets, in dezelfde alinea op dezelfde seconde wel. Beheer werkt alleen met een database eronder, SSO is een doorverwijzing naar de providers die een installatie zelf noemt, en SCIM is er niet. De spreadsheet kent geen macro's en geen uitvouwende matrices. De pdf-export is het afdrukvenster van je browser, en pdf's inlezen kan helemaal niet. Het chatmodel is echt, maar het meegeleverde transport is gesimuleerd.

Eén vraag die in Nederland vaker gesteld wordt dan in de meeste andere markten: waar staan mijn gegevens. Het antwoord is hier ongewoon kort. In je eigen browser, in de lokale opslag van het apparaat waarop je het schreef, want de gratis versie heeft geen login. Niemand kan het lezen, wij ook niet, want er is geen plek om het te lezen — en er is dus ook geen back-up: browsergegevens wissen is werk wissen. Een database zet een beheerder er zelf onder; standaard staat die niet aan.

De prijzen liggen vast en zijn handig om bij de hand te hebben voordat je een van de vier opent. Gratis is €0, vraagt geen account en bevat 200 AI-credits per maand die stoppen in plaats van een rekening te worden. Pro is €14 per maand en gaat niet per zetel. Team is €24 per zetel, dus €1.440 per jaar bij vijf zetels en €5.760 bij twintig. Eén ding hoor je liever hier dan bij de kassa: afrekenen kan vandaag niet, want alle Stripe-prijs-ID's in de betaalcode staan nog op null.

De vier vergelijkingen

In de volgorde waarin ze meestal gelezen worden. Elke kaart eindigt bij wat die pagina concludeert, en dat is telkens een tool die iemand beter kan houden.

• Tougather vs. Microsoft 365

  Het hele kantoorpakket, inclusief de helft waar hier niets tegenover staat. De pagina rekent beide kanten door bij vijf en bij twintig zetels, en is precies over wat een Word-bestand onderweg verliest: formules gaan mee als LaTeX-broncode en niet als Word-vergelijkingen, en paginanummers staan wel in de .docx maar niet in een afdruk vanuit de browser. Zoek je nog op “Office 365”, dan gaat het over hetzelfde pakket onder de oude naam.

  Blijf bij Microsoft 365 als Outlook, Teams of een werkmap vol macro's dragend is — zes van de twaalf rijen op die pagina gaan naar Microsoft. Wat kan verhuizen is het deel waarin je dingen máákt, niet je mail.

• Tougather vs. Google Workspace

  De spannendste van de vier, want die gaat over samenwerken. De pagina zegt eerst wat een live sessie hier precies is — wie er is, de cursor van de ander, wijzigingen als wijzigingen en niet als hele kopieën — en noemt in dezelfde adem de grens. Ook het antwoord op “waar staan mijn gegevens” staat er onverbloemd: in je eigen browser.

  Blijf bij Google Workspace als jullie geregeld met z'n tweeën in dezelfde alinea typen, of als Gmail en Agenda de kern van je dag zijn. Google voegt per teken samen; hier gaat het per blok en wint de laatste schrijver.

• Tougather vs. Notion

  Dezelfde vorm, andere binnenkant: één werkplek, blokken in plaats van bestanden, een pagina in plaats van een map. Juist omdat de vormen zo op elkaar lijken zit het verschil in de details, en die staan er precies — databases en rollups aan de ene kant, een formulemotor, slides en een pagina die je kunt inleveren aan de andere.

  Blijf bij Notion als je werkruimte op gekoppelde databases draait, of als je dezelfde rijen ook als bord en agenda bekijkt. Er is hier geen relatie-eigenschap, geen rollup, en precies één weergave: het raster.

• Tougather vs. Excel

  Eén onderdeel in plaats van een pakket: 167 functies tegenover de diepste spreadsheet die er is, wat er van een xlsx-bestand overeind blijft, en bij hoeveel rijen de browser weigert op te slaan. Er staat ook een stuk in dat je nergens anders nodig hebt: hoe dit zich verhoudt tot een Nederlandse Excel.

  Houd Excel als je modellen bouwt, macro's draait of voorbij vijftigduizend rijen werkt — acht van de twaalf rijen op die pagina gaan naar Excel. En let op de namen: je typt VLOOKUP, niet VERT.ZOEKEN.

Gaat je vraag over hoe, niet over of

Wie al gekozen heeft, heeft aan een vergelijking niets. Onze gidsen stap voor stap nemen de andere helft over: een scriptie van onderwerp tot eindversie, een pitch deck van twaalf slides, twintig formules met het antwoord dat er echt uit kwam, en wat er blijft werken als het internet uitvalt. Ze noemen dezelfde grenzen als deze pagina's, want eronder zit hetzelfde product.